Sinds 2 januari mag ik mezelf officieel een ondernemer noemen. 

Al veel langer, ongeveer sinds het jaar 2002, 2003, durf ik mezelf een idealist noemen.

De twee die elkaar ontmoeten is een broeihaard voor interessante experimenten.

Met een onzekere blik, me schrap zettend voor een regen aan goed bedoelde tegenargumentatie, spreek ik de lang gewikte en gewogen zinnen uit; “Ik zou heel graag werken met het principe van betaal-wat-je-wenst. Ik zal mijn klanten een richtprijs geven van de dienst die ik ze aanbied en geef ze vervolgens de keuze om boven of onder die richtprijs te gaan. Ik ga er vanuit dat wie onder de richtprijs gaat, daar een goede reden voor heeft en ik hoop dat er voldoende klanten gaan zijn die boven de richtprijs gaan, om het tekort aan inkomsten van de minderbetalers te compenseren.” De tegenargumentatie kan je vast raden en ga ik hier zelfs niet neerschrijven. Het lijkt me interessanter om mijn redenen om het wel te doen, of alvast te proberen neer te schrijven!

Stiekem hoop ik ondertussen dat mijn toekomstige klant, opdrachtgever of partner de tijd je weet wel, dat kostbaar goedje waar we allemaal te kort van komen zal nemen om mijn eerste nieuwsbrief te lezen en erdoor geïnspireerd geraakt.

Laten we beginnen bij de term “vrijwilligerswerk”. De mooiste initiatieven steunen vaak op een pak vrijwilligers. Hoe komt dat? Wel, omdat goed en mooi werk verrichten niet altijd opbrengt, althans niet in centen. Maar ook, omdat iemand die iets doet, omdat die het graag doet of omdat die er een goed gevoel bij krijgt, veel productiever en creatiever is dan iemand die iets doet “omdat het moet”, omdat er brood op de plank moet komen. Ik wil als freelancer zoveel mogelijk opdrachten doen die ik graag doe. Niet omdat ik geen goesting heb om wat minder populair werk uit te voeren ok, toegegeven, dat misschien ook!, maar nee, vooral omdat ik een hoog niveau van productiviteit en creativiteit wil garanderen aan mijn klanten en ik geloof dat dat enkel kan wanneer ik niet zeker ben van mijn winst en er dus vanuit ga dat alleen mijn kosten gedekt worden. 

Nu, die “kosten”, wat is dat dan? Kost mijn tijd geld? Time is money, they say… Maar wat als we bereid zijn om een deel van onze tijd weg te schenken, gratis en voor niks? Eigenlijk doen we dat allemaal met veel plezier, denk maar aan de eindeloze uren van jouw tijd die je al geschonken hebt aan je favoriete streamingdienst! Maar helaas, helaas, is mijn zakje tijd die ik kan spenderen beperkt tot 24u per dag. Wat klinkt dat als een luxe. 24 lange uren, maar een rekensommetje van mijn dagelijkse activiteiten vertelt me al snel dat ik die 24 uur nogal snel gevuld krijg. En toch, toch zou ik graag een deel van mijn tijd schenken aan Approach. 

Time is not money, time is precious!

Ruben Bellanger, en ook anderen

Maar even verder over die kosten, want naast de moeilijk te kwantificeren kost “tijd”, zijn er nog een paar kostenposten; wist ik veel dat een ondernemingsnummer geld kostte? En sociale lasten, belastingen, opleiding, vorming, erkenning, persoonlijke ontwikkeling, internet, een domeinnaam, een bankrekening, … Je hoort die kleine zelfstandigen altijd spreken over kosten maken, awel, ik denk dat ik dat niet zo moeilijk ga vinden, die kosten maken.

Maar euh, terug naar het betaal-wat-je-wenst principe. Uit voorgaande tekst kan je misschien de foute conclusie trekken dat ik mijn tijd niet zal aanrekenen. Jawel hoor. Mijn klant krijgt een doodgewone offerte met een uurtarief en bijkomende tastbare kosten zoals vervoer. Alleen krijgt mijn klant de keuze om in het uurtarief dat ik aanreken te gaan variëren volgens eigen afwegingen; “Wat kan ik betalen, wat is mijn inkomen?” maar evengoed; “Wat is deze dienst voor mij waard?” Of; “Ben ik bereid om Approach te steunen, zodat ook mensen of organisaties die het minder breed hebben als ik van de diensten van Approach kunnen genieten?”

Onder het motto trial-and-error, lanceer ik dit principe de wereld in met slechts 2 beperkingen. Mijn eigen tijdsbudget van gemiddeld 8 uren per week en een einddatum: 2 juli 2023. In deze experimenteerfase van 6 maand bied ik mijn diensten aan onder de voorwaarden van betaal-wat-je-wenst zoals hierboven beschreven! Eventuele overwinsten worden geparkeerd in het altruïsmefonds, totdat een individu of een organisatie het nodig heeft om gebruik te kunnen maken van de diensten van Approach. 

Benieuwd naar de resultaten van deze test? Abonneer je op deze berichten, als ik het goed heb verschijnt er hieronder een knop! 😉

Thema volgend bericht: “Altruwat? Altruwie? Altruïsme?”

Categorieën: BlogOver

5 reacties

Lucienne (mama) · februari 11, 2023 op 9:23 am

“Bergen” succes gewenst aan mijn wereldverbeteraar. Ik ben trots op jou .

Veerle Roelens · februari 17, 2023 op 8:54 pm

Ik vind nu pas je mail terug in mijn spam-box
Uiteraard wens ook ik je veel succes met deze uitdaging!
You rock!

Steffi Desmet · juni 13, 2023 op 2:27 pm

Altruïstische idealist of idealistische altruïst… what’s in a name! Uw enthousiasme is geld waard! Go for it!! Liefs, Steffi

Research Agency · maart 25, 2024 op 11:04 am

It’s very interesting! If you need help, look here: ARA Agency

Approach viert haar eerste verjaardag én de jaarwisseling.  – Approach · januari 1, 2024 op 9:12 pm

[…] dekken nét niet de kosten van de ’te-weinig-betalers’. Ik haal hier graag nog even mijn allereerste blogbericht boven, waarin ik nog voorzichtig (en toch stevig staand) communiceerde over mijn principe […]

Een reactie achterlaten

Avatar plaatshouder

Je e-mailadres zal niet getoond worden. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *